දමිළ සිනමාව චිත්රාගාරවලින් මුදවාගෙන, ගම්මානවල දූවිලි, කුඹුරු සහ හිරු එළිය වෙත රැගෙන ගිය පුරාවෘත්තයක් බඳු වූ සිනමාකරු භාරදිරාජා සිය දිවි ගමනට සමු දී තිබේ. අධ්යක්ෂවරයෙකු, නිෂ්පාදකවරයෙකු, තිර රචකයෙකු සහ රංගන ශිල්පියෙකු ලෙස දශක පහකට ආසන්න කාලයක් දමිළ සිනමාවට අමිල මෙහෙවරක් කළ ඔහු, 2026 ජූනි 10 වන දින චෙන්නායි නුවරදී අභාවප්රාප්ත විය. වයස අවුරුදු 84ක් වූ ඔහු කලක පටන් ශ්වසන ආබාධ ඇතුළු වයස්ගතවීම හේතුවෙන් ඇති වූ රෝගී තත්ත්වයන්ගෙන් පීඩා වින්දේය.
1941 දී තමිල්නාඩුවේ තේනි දිස්ත්රික්කයේ අල්ලිනගරම් හි උපත ලැබූ චින්නසාමි නොහොත් භාරදිරාජා, සිනමා ලෝකයේ ඉහළම ගෞරවයට පාත්ර වූයේ ‘ඉයක්කුනර් ඉමෙයම්’ යන විරුදාවලියෙනි. එහි අර්ථය වුණේ අධ්යක්ෂවරුන්ගේ මුදුන් මල්කඩ යන්නයි.
ඔහුගේ සිනමා ආගමනය දමිළ සිනමාවේ සුවිශේෂී හැරවුම් ලක්ෂ්යයක් විය. 1977 දී කමල් හසන්, ශ්රීදේවී සහ රජිනිකාන්ත් ගේ රංගනයෙන් හැඩවුණු 16 Vayathinile චිත්රපටයෙන් ඔහු අධ්යක්ෂවරයෙකු ලෙස පිවිසියේය. චිත්රාගාර තුළ පමණක් රූපගත කිරීමේ සම්ප්රදාය බිඳ දමමින්, සැබෑ පරිසරය සහ ගම්මාන පසුබිම් කරගනිමින් ඔහු සිය නිර්මාණ එළිදැක්වීය. එපමණක් නොව, සාධාරණ පැහැපත් සමක් සහිත නිළියන් පමණක් යොදාගැනීමේ සම්ප්රදාය වෙනස් කරමින්, ස්වභාවික පෙනුමක් සහ අඳුරු සමක් සහිත තරුණියන්ට මෙන්ම සාමාන්ය වේශ නිරූපණයෙන් තොර නළුවන්ටද ඔහු ප්රධාන චරිත ලබා දුන්නේය.
ග්රාමීය තේමාවන් මෙන්ම මනෝවිද්යාත්මක ත්රාසජනක චිත්රපට (Sigappu Rojakkal), අත්හදා බැලීම් (Nizhalgal) සහ ත්රාසජනක චිත්රපට (Tik Tik Tik) හරහා ඔහු තම නිර්මාණාත්මක පරාසය පෙන්නුම් කළේය. 1980 දශකයේදී ඔහු නිර්මාණය කළ Alaigal Oivathillai, Mann Vasanai, Muthal Mariyathai සහ Vedham Pudhithu වැනි චිත්රපට කුලවාදය, පන්ති පරතරය සහ සමාජීය බාධාවන් වැනි සංවේදී මාතෘකා නිර්භීතව ස්පර්ශ කළේය.
ඔහුගේ විශිෂ්ටත්වය උදෙසා ඔහුට සම්මාන රැසක් හිමි විය:
ජාතික සිනමා සම්මාන 6ක් (Seethakoka Chiluka, Mudhal Mariyathai, Vedham Pudhithu, Karuththamma, Anthimanthaarai සහ Kadal Pookkal වෙනුවෙන්), දකුණු ඉන්දීය ෆිල්ම්ෆෙයාර් සම්මාන 4ක්, තමිල්නාඩු ප්රාන්ත සිනමා සම්මාන 6ක් ඔහුට හිමි විය.
මීට අමතරව 2004 වසරේදී ඉන්දීය රජය විසින් ඔහුට ‘පද්ම ශ්රී’ ගෞරව සම්මානය ද පිරිනමන ලදී.
භාරදිරාජාගේ තවත් සුවිශේෂී උරුමයක් වන්නේ දමිළ සිනමාවට ඔහු හඳුන්වා දුන් නවක තරු රාශියයි. කාර්තික්, රාධා, රේවතී, රාධිකා සහ විජයශාන්ති වැනි ජනප්රිය තරු රැසක් මෙන්ම කේ. භාග්යරාජ්, මනිවන්නන්, මනෝබාලා වැනි ප්රවීණ අධ්යක්ෂවරුන්ද මුලින්ම කැමරාවක් ඉදිරියට පැමිණියේ ඔහුගේ සෙවණෙනි. සත්යරාජ් හට සිය ප්රථම ප්රධාන චරිතය ලබා දුන්නේද ඔහු විසිනි.
එමෙන්ම, ශ්රීදේවී නම් දකුණු ඉන්දීය සුපිරි තාරකාව බොලිවුඩයට පිවිසීමට දැඩි අකමැත්තෙන් සහ සැකයෙන් පසුවුවද, 1979 දී ‘Solva Sawan’ (16 Vayathinile හි හින්දි ප්රතිනිර්මාණය) හරහා ඇයව බොලිවුඩයට ගෙන ඒමට ඔහු සමත් විය.
භාරදිරාජාගේ සමුගැනීම වෙනුවෙන් දකුණු ඉන්දීය සිනමාවේ දැවැන්තයින් රැසක් සිය ශෝකය ප්රකාශ කළහ. සුපිරි නළු රජිනිකාන්ත් ඔහුට ගෞරව දක්වමින් ප්රකාශ කළේ, ඔවුන් අතර වසර 50ක මිත්රත්වයක් තිබූ බවයි.
“ඔහු කුඩා දරුවෙකු මෙන් අහිංසකයි. ඔහුට හැඟෙන දේ කෙළින්ම පවසනවා. ‘මම ඔබට කැමතියි, නමුත් ඔබේ රංගනයට මම කැමති නැහැ’ යැයි ඔහු මට මුහුණටම පවසා තිබෙනවා. කොතරම් කාලයක් ගත වුවද ඔහුගේ නිර්මාණ අමතක වන්නේ නැහැ. දමිළ ජනතාවගේ හදවත් තුළ ඔහුගේ නම සදාකල් රැඳෙනු ඇත.”
කමල් හසන්, ඉලෛයරාජා, තමිල්නාඩු මහ ඇමති එම්.කේ. ස්ටාලින් සහ නළු විජේ ඇතුළු ප්රභූන් රැසක්ද ඔහුගේ නිවසට ගොස් අවසන් ගෞරව දැක්වූහ.
“එන් ඉනිය තමිල් මක්කලේ” (මගේ ආදරණීය දමිළ ජනතාවනි) යන ඔහුගේ ආදරණීය ආමන්ත්රණය දමිළ ජනතාවගේ හදවත් තුළ සදා රැව්දෙනු ඇත. පසුගිය වසර කිහිපය තුළ ඔහු රංගනයෙන්ද දායක වූ අතර, 2013 දී ‘Pandiya Naadu’ චිත්රපටය වෙනුවෙන් හොඳම සහාය නළුවාට හිමි සම්මානයද දිනා ගත්තේය.
ඔහුගේ අවසන් කාලය පෞද්ගලික ශෝකයෙන්ද පිරී ගියේය. ඒ 2025 මාර්තු මාසයේදී ඔහුගේ පුත්, නළු මනෝජ් භාරදිරාජාගේ හදිසි අභාවය නිසාවෙනි. භාරදිරාජා මහතාගේ අභාවයත් සමඟ ඔහුගේ බිරිඳ චන්ද්රලීලා සහ දියණිය ජනනි දිවි ගෙවති.
සාමාන්ය ජනතාවට තේරෙන භාෂාවකින් සංකීර්ණ සත්යයන් කියා දුන් භාරදිරාජා, සිනමාකරුවෙකුට වඩා එහා ගිය මෙහෙවරක් ඉටු කළේය. දමිළ සිනමාවට ගම්මාන සහ සාමාන්ය මිනිසුන්ගේ ජීවිත තුළ ඇති කාව්යමය බව දැකීමට ඉගැන්වූ ඔහු, සැබවින්ම සිනමාවේ මුදුන්මල්කඩකි.
