(Spoiler Warning)
හැම පරම්පරාවකටම තමන්ටම ආවේණික වූ, වැරදි වැඩවල ප්රතිඵල පෙන්වා දෙන අනතුරු ඇඟවීමේ කතා (Cautionary Fairy Tales) දකින්න ලැබෙනවා.අන්තර්ජාලය සහ ඇල්ගොරිතම (Algorithm) මත හැදී වැඩුණු මේ දශකයේ අපේ පරපුරට ලැබුණු ඒ කතාව තමයි “Obsession”. මේක තමන් කැමති කෙල්ල තමන්ට ආදරය කරන්න කියලා ප්රාර්ථනා කරලා, ඒ ප්රාර්ථනාව ඒ විදිහටම හැබැයි හිතාගන්න බැරි තරම් බිහිසුණු විදිහට ඉටු කරගත්තු තරුණයෙක් වටා ගෙතුණු horror චිත්රපටයක්.
අධ්යක්ෂ කරි බාකර්ගේ (Curry Barker) දෙවැනි සිනමා නිර්මාණය වන මෙහි ප්රධාන චරිතය “බෙයර්” (Bear). ඔහු සංගීත භාණ්ඩ විකුණන කඩයක වැඩ කරන, නිහතමානී තරුණයෙක්. තමන්ගේ කුඩා කාලයේ මිතුරිය වගේම එකට වැඩ කරන “නිකී” (Nikki) ට ඔහු කාලයක් තිස්සේ රහසින් ආදරය කරනවා. ඔහු අපිට සමාජයේ නිතර හමුවන වර්ගයේ “හොඳ කොල්ලෙක්” (Nice Guy). යාළුකම නැති වෙයි කියන බයට හිතේ තියෙන දේ කවදාවත් එළියට කියන්නෙ නැති කෙනෙක්. ඉතින්, කිසිම කොන්දේසියක් නැතුව එක ප්රාර්ථනාවක් ඉටුකරන “One Wish Willow” කියන සෙල්ලම් බඩුවක් අහම්බෙන් ලැබුණාම, බෙයර් කරන්නේ ආදරය වෙනුවෙන් ඕනෑම මෝඩ වැඩක් කරන පෙම්වතෙක් කරන දේමයි. ඔහු ඉල්ලන්නේ එකම දෙයයි: ඒ නිකීගෙන් තමන්ට කිසිම ප්රතික්ෂේප කිරීමක් නැති, කොන්දේසි විරහිත ආදරයක්!
චිත්රපටය ආදර කතාවක (Rom-com) සීමාවන් පසුකරලා දරුණු Horror කතාවක් බවට පත්වෙන්නේ මෙතනින්. පහුවදා උදේ ඇහැරෙන නිකී, කලින් හිටපු නිකී නෙවෙයි. ඇයගේ ශරීරය ඇතුළට මොකක් හරි අමුතු බලවේගයක් රිංගලා. හිස් බැල්මක්, අමුතු හැසිරීම්, එක පාරටම දරුණු වීම් සහ තමන්ගේම සිරුර ඇතුළේ හිරවෙලා වගේ කෑගැසීම් ඇයගෙන් පෙන්නුම් කරනවා. ඇත්තටම නිකී අතුරුදහන් වෙලා නැහැ; ඇයව ඇයගේම මනසේ පහළම තට්ටුවට තල්ලු කරලා, “ආදරණීය පෙම්වතිය” කියන වෙස්මුහුණ දාගත්තු වෙනත් ආත්මයක් ඇයගේ සිරුර පාලනය කරනවා.
මෙහි තියෙන කෲරම දේ තමයි, බෙයර් මේ හැමදේම දැනගෙන සිටීම. තමන් ආදරය කරන සැබෑ නිකී සිරුර ඇතුළේ දුක් විඳිනවා කියලා දැන දැනත්, ඔහු අර ව්යාජ නිකී එක්කම ඉන්න තීරණය කරනවා. මොකද, ඒ ව්යාජ නිකීගෙන් ඔහුට එතෙක් කල් නොලැබුණු, කෙලින්ම ඉල්ලන්න බය වුණු ආදරය සහ අවධානය උපරිමයෙන් ලැබෙනවා. හෘද සාක්ෂියට වඩා තමන්ගේ පහසුව තෝරාගැනීම නිසා තමයි චිත්රපටයේ ඉතිරි කොටස පුරාම බෙයර්ට දරුණු ලෙස වන්දි ගෙවන්න සිද්ධ වෙන්නේ.
මේ චිත්රපටය සාමාන්ය වර්ගයේ එකක් නොවී ඉහළ තලයකට එන්නේ මේ ශාපය ක්රියාත්මක වන දරුණු සහ ක්රමානුකූල ස්වභාවය නිසයි. ආවේශ වෙලා ඉන්න නිකී නිකම්ම පිස්සුවෙන් හැසිරෙන්නේ නැහැ; ඇයට තියෙන්නේ එකම අරමුණයි. ඒ, බෙයර්ගේ අවධානය ඇයගෙන් වෙනස් කරන ඕනෑම කෙනෙක්ව ජීවිතයෙන් ඉවත් කිරීමයි. ඔවුන්ගේ ළඟම මිතුරන් දෙන්නා පවා ඇය අතින් ඝාතනය වෙනවා. චිත්රපටයේ දෙවැනි භාගයේ සිදුවන හැම ප්රචණ්ඩ ක්රියාවක්ම කෙළින්ම සම්බන්ධ වෙන්නේ මේ “අන්තගාමී ආදරය” කියන අරමුණටයි.
අවසානයේ තමන් ඉන්නේ තමන්ගේ හොඳම යාලුවගේ මූණ දාගත්තු යක්ෂයෙක් එක්ක එකම ගෙයක හිරවෙලා කියලා බෙයර්ට තේරෙද්දී, ඔහු ප්රමාද වැඩියි. ඔහුට ඒ ප්රාර්ථනාව අස්කරගන්න බැහැ. සැබෑ නිකීව සදහටම අහිමි කරගන්නේ නැතුව ඇගේ සිරුරේ ඉන්න මේ බලවේගය මරන්නත් බැහැ. ඔහුට තියෙන එකම ගැලවීම තව කෙනෙක් ලවා මේ ප්රාර්ථනාව අවලංගු වන වෙනත් ප්රාර්ථනාවක් කරවීම හෝ තමන්ම මේ ක්රීඩාවෙන් අයින් වීම (ජීවිතය නැති කරගැනීම) විතරයි. හැබැයි ඒ කිසිවක් සාර්ථක වෙන්නේ නැහැ.
චිත්රපටයේ අවසාන භාගය ප්රේක්ෂකයාට සැබෑ කම්පනයක් ගෙන දෙනවා. බෙයර් මේ ප්රශ්නය විසඳනවා වෙනුවට, ශාපය විසින්ම කතාව අවසන් කරනවා. අවසානයේ බෙයර් තමන්ගේ අනන්යතාවය සම්පූර්ණයෙන්ම අහිමි වෙලා, ශාපයේම මෙවලමක් බවට පත්වෙනවා. ඔහු තමන්ගේ පණ බේරගන්නවා වෙනුවට, ඉතාම ශාන්තව නිකී වෙත පියනඟනවා. එය මුලින්ම ආත්ම පරිත්යාගයක් වගේ පෙනුණත්, ඇත්තටම එය එහෙම එකක් නෙවෙයි. ඒ ශාපය විසින් තමන් පොරොන්දු වුණු “සදාකාලික එක්වීම” ලබාදෙන්න බෙයර්ගේ සිරුර පාවිච්චි කිරීමක් විතරයි. ඔහු ඇගේ දෑත් මතම මියයනවා. ප්රාර්ථනාවේ කොන්දේසි සම්පූර්ණ වුණාට පස්සේ විතරක් නිකීට ඇගේ සිරුර නැවත ලැබෙනවා හැබැයි ඇය ඇහැරෙන්නේ තමන්ගේ හොඳම මිතුරන්ගේ මළසිරුරු සහ තමන් වෙනුවෙන් ජීවිතය පූජා කරපු පෙම්වතාගේ මළසිරුර මැදටයි.
මේ චිත්රපටයේ හැම ප්රාර්ථනාවක්ම අකුරටම ඉටු වෙනවා. Horror එක සහ උපහාසය තියෙන්නෙත් එතනයි. මේ මායාවෙන් කාටවත් බේරෙන්න බැහැ. තමන් ඉල්ලපු දේ ඒ විදිහටම ලැබීම හැමවිටම ජයග්රහණයක් වෙන්නේ නැති බව මේකෙන් ඔප්පු කරනවා.
හිටපු යූටියුබර් කෙනෙක් වන 26 හැවිරිදි අධ්යක්ෂ කරි බාකර්, සාමාන්ය Horror චිත්රපටවල දකින “ජම්ප් ස්කෙයාර්ස්” (Jump Scares – එක පාරටම බය කරන දර්ශන) පාවිච්චි කරන්නේ නැහැ. අන්තර්ජාල සංස්කෘතියෙන් ආපු කෙනෙක් විදිහට ඔහු චිත්රපටය ගලාගෙන යන්න හැඩගස්වලා තියෙන්නේ වෙනස්ම රිද්මයකට. ඒ නොගැලපෙන, අමුතු රිද්මය සාමාන්ය බය කිරීමකට වඩා ප්රේක්ෂකයාව දැඩි අපහසුතාවයට සහ කුතුහලයට පත් කරනවා.
කෙසේ වෙතත්, චිත්රපටයේ එක දුර්වලතාවයක් තියෙනවා. මේක තමන්ගේ ආත්මය සහ අයිතිය අහිමි වන ගැහැනියකගේ කතාවක් වුණත්, එය සම්පූර්ණයෙන්ම පෙන්වන්නේ ඒ විනාශයට මුල් වුණු පිරිමියාගේ දෘෂ්ටිකෝණයෙන් (Perspective). මේ නිසා ඇගේ දුක්විඳීම ප්රධාන චරිතයේ වර්ධනයට යොදාගත් පසුබිම් දර්ශනයක් විතරක් වීමේ අවදානමක් තියෙනවා. නමුත් නිකීගේ චරිතය රඟපාන නිළියගේ දක්ෂතාවය නිසා ඒ අඩුව යම්තාක් දුරට මැකී යනවා.
අවසාන වශයෙන්, “මම හොඳ කොල්ලෙක්, ඉතින් මට කෙල්ලන්ගේ ආදරය අනිවාර්යයෙන් ලැබෙන්න ඕනේ” කියලා හිතන නූතන තරුණයන්ගේ (Nice Guy Syndrome) මානසිකත්වය විවේචනය කරන Horror නිර්මාණයක් විදිහට “Obsession” ඉතාම සාර්ථක, තදින්ම හිතට වදින චිත්රපටයක්.
