ලෝක දේශපාලනය මිසයිල ප්රහාර, ජන ඝාතන සහ ආර්ථික සම්බාධක මත තීරණය වෙමින් පවතින මොහොතක, ඉරානයේ දමාවන්ඩ් බලාගාරය ඉදිරිපිට තනිව අසුන්ගත් සංගීතඥයෙක් ලෝකයට වෙනස්ම ආකාරයේ ප්රතිවිරෝධයක් පෙන්වා දෙයි. ඔහු ඉරාන සම්ප්රදායික තාරය මගින් මනුෂ්යත්වයේ ආලෝකය රැක ගැනීමට වෙහෙසෙන ප්රවීණ සංගීතඥ අලි ගම්සාරි ය.
ඇමරිකානු ජනාධිපති ඩොනල්ඩ් ට්රම්ප් විසින් ඉරානයේ සිවිල් යටිතල පහසුකම් ඉලක්ක කර ප්රහාර එල්ල කරන බවට කළ අනතුරු ඇඟවීමත් සමඟ වීදි බැසි ගම්සාරි මනුෂ්යත්වයේ සහ මානව සංහතියේ සංවේදනාවන් වයන්නට විය.
විශේෂයෙන්ම ටෙහෙරාන් නගරයේ විදුලි අවශ්යතාවයෙන් 50%ක් පමණ සපයන දමාවන්ඩ් බලාගාරය, පාලම් සහ අනෙකුත් පොදු පහසුකම් විනාශ කරන බවට එල්ල වූ තර්ජනය හමුවේ ගම්සාරි තෝරාගත්තේ නිහඬව සිටීම නොව, තම සංගීත භාණ්ඩය අවියක් කරගැනීමයි. බලාගාරයේ දැවැන්ත යන්ත්ර සූත්ර අසල සරල පැදුරක අසුන් ගත් ගම්සාරි, සිය වාදනය සමාජ මාධ්ය ඔස්සේ ලොව පුරා ප්රචාරය කළේය. මෙය හුදෙක් ප්රසංගයක් නොව, මිලියන සංඛ්යාත ජනතාවකගේ ජීවනාලිය බඳු යටිතල පහසුකම් වෙනුවෙන් පෙනී සිටීමකි.
“මගේ තාරයේ නාදයට සාමය උදෙසා යම් බලපෑමක් කළ හැකි වනු ඇතැයි මම බලාපොරොත්තු වෙමි. නිවෙස්වල දැල්වෙන ආලෝකය නිවී යාමට ඉඩ නොදිය යුතුය,”
බලාගාර සහ පාලම් වැනි යටිතල පහසුකම් හුදු කොන්ක්රීට් ගොඩනැගිලි හෝ කාර්මික ව්යුහයන් පමණක් නොව, රෝහල්වල ප්රතිකාර ලබන රෝගීන්ගේ, අධ්යාපනය ලබන දරුවන්ගේ සහ සමස්ත සාමාන්ය ජනතාවගේ මූලික ජීවත්වීමේ අයිතිය හා බැඳුණු මානුෂීය වටිනාකම් බව ඔහු ලෝකයට සිහිපත් කර දෙයි. එමෙන්ම, යුධ ටැංකි සහ මිසයිල වැනි විනාශකාරී බලවේග හමුවේ සිය තත් සංගීත භාණ්ඩය වැයීම හරහා, ඔහු ප්රචණ්ඩත්වයට එරෙහිව ආත්ම ශක්තියේ සහ සංස්කෘතික අනන්යතාවයේ පවතින නොපෙනෙන ප්රබලත්වය මැනවින් ප්රදර්ශනය කරමින් ඉතා ප්රබල සංකේතාත්මක ප්රතිරෝධයක් ගොඩනඟයි.
අලි ගම්සාරිගේ මෙම පියවරත් සමඟ ඉරානය පුරා සිවිල් වැසියන් සහ ක්රියාකාරීන් බලාගාර සහ ජල පවිත්රකරණ මධ්යස්ථාන වටා මිනිස් දම්වැල් නිර්මාණය කිරීමට පෙළඹී ඇත. කලාවට මිනිසුන්ව ඒකරාශී කිරීමට ඇති අසිරිමත් ශක්තිය මෙයින් මනාව පැහැදිලි වේ.
අලි ගම්සාරි ඔප්පු කර ඇත්තේ සැබෑ කලාකරුවෙකු යනු තමන් ජීවත් වන සමාජයට අනතුරක් පැමිණි විට තම කලාගාරයෙන් එළියට විත්, අනතුරට මුහුණ දෙන මිනිසා අසලින් අසුන් ගන්නා තැනැත්තා බවයි. ලෝක බලවතුන්ගේ යුධ බෙර හඬට වඩා, සාමය සහ ආලෝකය පතන ඔහුගේ තාරයේ එක් ස්වරයක් ප්රබල විය හැකිය.
ඔහු සිය කලාව භාවිතා කරන්නේ විනාශයට එරෙහිව මිනිස් ජීවිතයේ වටිනාකම අවධාරණය කිරීමටයි. අවි ආයුධවල පවතින රළු බවටත්, යුද්ධයේ පවතින වියරු ස්වභාවයටත් එරෙහිව සංගීතයේ පවතින සුසංයෝගී බව පලිහක් කරගනිමින් ඔහු පෙන්වා දෙන්නේ කලාව යනු හුදු වින්දනයක් පමණක් නොව, එය මහා විනාශයකට එරෙහිව නැගී සිටිය හැකි විචාරාත්මක සහ මානුෂීය මෙවලමක් බවයි.
එම නිසාම, මෙය මරණයට එරෙහිව ජීවිතයත්, අන්ධකාරයට එරෙහිව ආලෝකයත් ඉල්ලා සිටින ප්රබල දේශපාලනික සහ සදාචාරාත්මක විරෝධයකි.
